Äre Welpe frësst scho, wann hie bei Iech ukënnt. Um éischten Dag muss sech doru näischt änneren, an et soll sech och näischt änneren: en neit Doheem, eng nei Rees an en neien Napp um selwechten Nomëtteg sinn eng Ännerung ze vill.
Wat hien am Moment frësst
Eis Welpen gi mat frëschem Fudder vun Topdog zu Wetteren a Belsch entwinnt. Si molen a fréieren hiert Fudder selwer an, amplaz dat vun engem aneren ze verkafen, a mir fidderen et laang genuch, fir et beim Numm ze nennen.
Et ass frëscht Fudder, kee Dréchefudder — dat éischt, wat een engem Besëtzer seet, deen e Sak erwaart huet, an de Grond, firwat e puer vun de Passagen hei ënnendrënner net dat sinn, wat op engem Sak steet.
Den Ëmgang domat
Frëscht Fudder gëtt agefruer an opgedeet, also brauch et e bëssen vun der Suergfalt, déi all rout Fleesch brauch: am Frigo opdeeën an net op der Aarbechtsplaz, getrennt vun Ären eegene Liewensmëttel halen, zwanzeg Minutten higesat an de Rescht erëm ewechhuelen.
Wéi vill
Frëscht Fudder gëtt als Undeel um eegene Gewiicht vum Hond gemooss, net no enger Tabell op engem Sak — an e wuessende Welpe frësst en immens vill méi groussen Undeel wéi en erwuessenen Hond, well hien eppes opbaut.
Fänkt mat zéng Prozent vum Kierpergewiicht den Dag mat aacht Wochen un, a gitt bis op fënnef Prozent mat sechs Méint erof. Et ass eng Schréift a keng Trap: weit hien am Ufank all eng bis zwou Wochen, rechent d'Dagesratioun aus deem eraus, wat hien elo weit, an d'Quantitéit ergëtt sech vu selwer.
E Rechenbeispill, well Prozentzuelen sech méi einfach liese loossen wéi uwenden. E Welpe vun zwee Kilo frësst ongeféier 200 g den Dag — op véier Molzäite verdeelt sinn dat 50 g am Napp, also manner, wéi déi meescht Leit erwaarden. Deeselwechten Hond frësst mat sechs Méint a sechs Kilo ongeféier 300 g den Dag, an zwou Molzäiten.
Wat d'Zuel och seet: korrigéiert no Gefill. Dir sollt d'Rippe liicht ënner de Fangere fannen ouni ze drécken, a vun uewen eng Taille gesinn. E Cairn mat zweehonnert Gramm ze vill gesäit aus wéi e Cairn a guddem Fell, a genee dofir fält et net op.
Frot eis, wou d'Quantitéit sech aspillt, soubal hien ausgewuess ass — no sechs Méint geet se erëm erof.
Déi éischt véierzéng Deeg
Bleift bei deem Fudder an där Zuel vu Molzäiten. Wann Dir eppes wëllt änneren, maacht et no zwou Wochen am neien Doheem, a maacht et iwwer eng Woch: dräi Véierel al op ee Véierel nei, dann hallef, dann e Véierel, dann näischt méi. Dem Welpe säin Daarm protestéiert géint d'Tempo, net géint d'Fudder selwer.
Wéi vill Molzäiten
- Bis véier Méint: véier Molzäiten den Dag
- Véier bis sechs Méint: dräi
- Vu sechs Méint un: zwou, an zwou fir d'Liewen
Zwou amplaz enger, fir en Hond, dee se gär allebéid op eemol géif iessen. E Cairn, deen eemol den Dag gefiddert gëtt, huet déi aner dräianzwanzeg Stonnen Honger, an en hongregen Terrier ass en erfindungsräichen.
Wann Dir an en anert Land heemfuert
Déi selwecht Zort Fudder gëtt a ganz Europa hiergestallt, an et lount sech, se ze sichen, amplaz op e Sak ëmzestellen, well d'Gefrierdro wäit ewech ass. Dir sicht e Produzent, deen säi Fudder an zougelooste Betriber selwer mécht an afréiert, deen d'Hierkonft vum Fleesch nennt, an deen Alleinfuttermëschungen ubitt, déi fir e wuessende Welpe geduecht sinn an net just aus Muskelfleesch bestinn.
Frot eis, a mir nennen Iech een an Ärer Noperschaft. Mir fidderen ee Produzent a kënne fir deen arichten; bei den anere kënne mir Iech just hëllefen, se richteg unzekucken.
Leckerlien zielen mat
Si si Fudder, keng Zugab. Wann Dir an enger Woch vill trainéiert, zitt d'Trainingsleckerlien vun de Molzäiten of. E Cairn schafft gär fir eppes Einfaches — hien rechent net no, an de Präis vun der Packung am Buttek ass fir Iech gemaach, net fir hien.
Wat net gëtt ginn
Schockela, Wäindrauwen a Rosinnen, Ënn, Knuewelek, Xylit an allem Gesëissten, a gekachte Schanken vun all Zort. Näischt dovun ass eng Cairn-spezifesch Reegel; alles dovun ass et wäert, eemol opgeschriwwen ze ginn.
Zwee Feeler, déi schwéier réckgängeg ze maache sinn
Fräi fidderen — e vollen Napp stoe loossen — mécht e wielereschen Terrier a verstoppt deen éischten Dag, wou hien säi Fudder stoe léisst, wat dacks dat éischt Zeeche vun eppes anerem ass. An e wuessende Welpe ze vill ze fidderen, fir datt hien „virukënnt", baut kee méi groussen Hond; et baut Gelenker, déi méi droen, wéi si am Alter droen däerfen, wou si et am mannsten kënnen.
Waasser
Ënnen, propper, ëmmer — an erféiert Iech net, datt hie manner drénkt wéi de Welpe vun engem Bekannten op Dréchefudder. Frëscht Fudder bréngt dat meescht Waasser mat; en Hond, deen aus dem Sak frësst, muss dat um Napp nohuelen.